provlimatismoi top banner 2019

Ο λαός που δημιουργεί, που παλεύει με το σπαθί στο χέρι γράφει την ιστορία του ανακεφαλαιώνοντας σε κάθε του αγώνα όλη την ιστορική παράδοση με τις τιμιότερες ηρωικές της σελίδες, αξιοποιώντας μέσα στην αγωνιστική του πράξη όλη την αποχτημένη πείρα της διαδρομής του.

  "Καθώς τραβάμε εμπρός,
 εμπρός στην ομορφιά της μέρας
 χιλιάδες σκοτεινές κουζίνες,   χιλιάδες μαύρες φάμπρικες
 γεμίζουν ξάφνου με του ήλιου   τη  λαμπράδα
 γιατί ο κόσμος μας ακούει να   τραγουδάμε

Δύο πατρίδες έχω: την Κούβα και τη νύχτα.
Μήπως οι δύο είναι μία; Σαν υποχωρεί
ο Μεγαλειότατος ήλιος, με μακρά πέπλα
και ένα γαρύφαλλο στο χέρι, αθόρυβα
η Κούβα σαν θλιμμένη χήρα εμφανίζεται.

Κάθε τόσο βλέπουμε στην τηλεόραση κάποιο “επεισόδιο” σχετικά με την υπόθεση Novartis. Πριν χρόνια αρχίσαμε να παρακολουθούμε σκηνές έντονων πολιτικών συγκρούσεων πάνω σ' αυτή την υπόθεση μένοντας με την εντύπωση πως αν επαληθευτούν έστω και κάποιες από τις καταγγελίες όχι μόνο

Κανείς ποτέ δεν ξεμπέρδεψε βαφτίζοντας το κρέας ψάρι. Όπως και κανείς τελικά δεν πρόκειται να ξεμπερδέψει μετονομάζοντας το Στάλινγκραντ σε Βόλγκογκραντ..Είναι βλέπεις μερικά ονόματα που δεν χαρίζονται, που δεν δίνονται αυθαίρετα, αλλά έχουν τις ρίζες τους

stalingrant ImgL

στη μήτρα της αναγκαιότητας, ονόματα σύμβολα αγώνων ποτισμένα με αίμα. Γι αυτό η ιστορία τελικά δεν ξεγελιέται και τα χαράσσει ανεξίτηλα στη μνήμη της ανθρωπότητας.

        Η πόλη, που ιδρύθηκε το 1589 με το όνομα Τσαρίτσιν και κράτησε αυτό το όνομα μέχρι το 1925, κατελήφθη από τους Μπολσεβίκους μετά την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση. Το 1918 πολιορκήθηκε και δέχθηκε επιθέσεις από δυνάμεις του Αταμάνου Κρασνόφ, που αποκρούστηκαν με επιτυχία. Όμως οι εχθροί της επανάστασης με τα στρατεύματα του Στρατηγού Ντενίκιν την κατέλαβαν τον Ιούνιο του 1919 αλλά κι αυτοί δεν μπόρεσαν να την κρατήσουν και την εγκατέλειψαν το 1920. Κάτω από την ηγεσία του Στάλιν η πόλη έγινε κέντρο βαριάς βιομηχανίας και μεταφόρτωσης και στις 10 Απριλίου 1925 μετονομάστηκε σε Στάλινγκραντ.

        Την πόλη αυτή επέλεξε η ιστορία να γίνει σύμβολο αγώνα για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής πατρίδας και σύμβολο αντίστασης ενάντια στο φασισμό. «Πίσω από το Βόλγα δεν υπάρχει πατρίδα για εμάς!». Τα λόγια του θρυλικού Σοβιετικού ελεύθερου σκοπευτή Βασίλι Ζάετσεφ αποτέλεσαν το σύνθημα των υπερασπιστών του Στάλινγκραντ, το σύνθημα των υπερασπιστών της Σοβιετικής πατρίδας. Οι κομμουνιστές βρέθηκαν και πάλι στην πρώτη γραμμή, ενέπνευσαν με το παράδειγμά τους το μαζικό λαϊκό ηρωισμό που ύψωσε τείχος στη φασιστική λαίλαπα.

        Η Μάχη του Στάλινγκραντ ήταν η μεγαλύτερη μάχη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Διήρκεσε από τις 23 Αυγούστου 1942 έως τις 2 Φλεβάρη του 1943.. Κατά τη διάρκεια της μάχης, τα μόνα κτίρια που σώθηκαν και έμειναν όρθια σε ολόκληρη την πόλη ήταν τα εργοστάσια πολεμοφοδίων, που δε σταμάτησαν ούτε λεπτό την παραγωγή τους. Μάχες διεξάγονταν για κάθε οδό και για κάθε σπίτι. Το κτίριο του σιδηροδρομικού Σταθμού ανακαταλήφθηκε 13 φορές από τους Σοβιετικούς μαχητές. Για την κατάληψη της Γαλλίας οι φασίστες χρειάστηκαν 40 μέρες. Για ένα σπίτι στο Στάλινγκραντ - το σπίτι του Παυλόφ- χρειάστηκαν 58 ημέρες και πάλι δεν κατάφεραν να το καταλάβουν οι φασίστες εισβολείς.

        Στις 2/2/1943, ο στρατάρχης Φον Πάουλους αναγκάστηκε να παραδοθεί, όταν οι Σοβιετικοί πολιόρκησαν το αρχηγείο του και κάθε αντίσταση ήταν πλέον μάταιη. Ήταν ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός που παραδόθηκε στην ιστορία του γερμανικού στρατού. Μαζί του παραδόθηκαν 22 στρατηγοί και 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Η συντριβή των Γερμανών στο Βόλγα σήμανε την αρχή της αποφασιστικής στροφής στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και σε όλο το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που έληξε το 1945.

        Το 1961 όμως στα πλαίσιο της αποσταλινοποίησης το Στάλινγκραντ μετονομάστηκε σε Βόλγκογκραντ (πόλη του Βόλγα) με απόφαση του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ υπό την ηγεσία του Νικήτα Χρουστσώφ. Οι καπιταλιστικές χώρες κρατώντας τη σημαία του αντισταλινισμού, που τους προσφέρθηκε σα μάννα εξ ουρανού από το ίδιο το ΚΚΣΕ, μέχρι σήμερα προσπαθούν να διαγράψουν από τις μνήμες όχι μόνο το όνομα του Στάλινγκραντ, αλλά κυρίως την ουσία της Μάχης του Στάλινγκραντ. Έτσι γίνεται κυρίως από τότε που δημιουργήθηκαν τα κράτη-έθνη: οι νικητές κόβουν και ράβουν την ιστορία στα μέτρα τους, προπαγανδίζουν τον εθνικισμό για την εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων της άρχουσας τάξης τους.

        Μέχρι τη μάχη του Στάλινγκραντ η ναζιστική προπαγάνδα πρόβαλε τη συμπεριφορά του γερμανικού στρατού στις κατεχόμενες περιοχές σαν ανθρωπιστική ενώ μετά τη συντριβή του γερμανικού στρατού σ΄ αυτή τη μάχη παρουσίαζε τη Γερμανία σαν αμυνόμενη, δηλαδή πως ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος της επιβλήθηκε (!!!).
Επίσης οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας πρόβλεπαν ακόμη και μέχρι τη μάχη του Στάλινγκραντ πως τελικά οι ανίκητες ως τότε Ναζιστικές ορδές θα έκαμπταν την αντίσταση του Σοβιετικού λαού. Πίστευαν πως έτσι θα ξεμπέρδευαν με το νεογέννητο κοινωνικό σύστημα που είχε αρχίσει από τα σπάργανα να δείχνει την ανωτερότητά του. Έπεσαν όμως έξω γιατί το Στάλινγκραντ όχι μόνο τσάκισε τις ορέξεις τους, αλλά έγινε σύμβολο αντίστασης και αγώνα ενάντια σε όσους ονειρεύονται οριστική επικράτηση του καπιταλισμού.

        Οι μαχητές του Στάλινγκραντ δεν υπερασπίστηκαν απλά την πατρίδα τους, αλλά τη σοσιαλιστική τους πατρίδα. Τη συντριβή των φασιστών την καθοδηγούσε ο Στάλιν που είχε ορίσει επικεφαλής των σοβιετικών στρατευμάτων το στρατηγό Ζούκοφ. Το αίμα των Σοβιετικών που υπολογίζονται σε 478.741 νεκρούς και 650.000 τραυματίες, στρατιώτες και πολίτες, ανάμεσά τους και τον ανθό του ΚΚΣΕ δεν θα επιτρέψει να διαγραφεί η ουσία ούτε της νίκης του Στάλινγκραντ ούτε και του ονόματος της Πόλης. Σ΄ αυτό τον αγώνα οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών συνέβαλαν και συμβάλλουν με τη δική τους συνεισφορά. Έρεμπουργκ, Χέμινγουεϊ, Νεκράσοφ, Νερούντα, Μπρεχτ, Χικμέτ, Ρίτσος, κι αμέτρητοι άλλοι δημιουργοί φρόντισαν με το έργο τους το Στάλινγκραντ να μείνει στα μυαλά και στις καρδιές απ΄ άκρη σ' άκρη στη γη ως Στάλινγκραντ. Κι ας μας επιτραπεί να πούμε ότι την τεράστια σημασία για όλη την ανθρωπότητα του ονόματος Στάλινγκραντ την έδωσε καλύτερα ο ποιητής Φώτης Αγγουλές με 6 μόνο λέξεις:
              Πριν απ’ τη δόξα ήρθεν ο ήλιος στις στέπες
              και λιώσαν τα χιόνια και ζεσταθήκαν οι καρδιές των ανθρώπων.
             Ύστερα πήρε ο χάρος τον Τσάρο.
             Κι ύστερα οι λαοί αποκτήσανε Στάλινγκραντ!

 

“Χρόνια Πολλά” ευχόμαστε όλοι αυτές τις μέρες, πότε τυπικά και πότε ουσιαστικά.

Οι ευχές του “διότι”, από τη στιγμή της εμφάνισής του πριν 5 χρόνια στιγμή δεν έπαψαν να είναι ουσιαστικές. Φέτος οι ευχές του μπορούν να εκφρασθούν με μια φράση από το χαιρετισμό

Τίποτα δε διαρκεί εκτός από την αλλαγή", έγραφε ο Ηράκλειτος. Η αλλαγή, κυρίαρχο στοιχείο της εξέλιξής μας ως υποκείμενα της μεγάλης ιστορίας του ανθρώπινου γένους αλλά και της προσωπικής ζωής του καθενός μας χωριστά, συνιστά βασικό συστατικό της πραγματικότητας και όποιος δε τη φοβάται και δεν την ξορκίζει αλλά την καλωσορίζει σαν κομμάτι της δυναμικής του λειτουργίας ξεκινά το ταξίδι για μια δημιουργική και γεμάτη θαύματα ζωή.

Η Σπιναλόγκα το μικρό νησί στο Λασίθι της Κρήτης, που από το 1903 και για περισσότερα από 50 χρόνια αποτέλεσε χώρο μεταφοράς και απομόνωσης λεπρών, σήμερα είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς. Η ιστορία του όμως ως κολαστήριο ανθρώπινων ψυχών, ως αγώνας επιβίωσης, ως αναμέτρηση της βαρβαρότητας με τον εξανθρωπισμό

Απολαμβάνουμε χαμογελαστοί μια χαρούμενη, δροσερή, πανέμορφη παρουσίαση. Η κάθε σελίδα της έχει όμορφα, απαλά χρώματα, μιλάνε τα ψαράκια, τα πουλάκια, τα γουρουνάκια, όλα τα χαριτωμένα ζωάκια που αγαπούν τα παιδιά. Φρασούλες μικρές, σύντομες, τρυφερές, σαν κι αυτές που συνηθίζονται στα παιδικά παραμύθια.

        Μόνο λίγες βδομάδες είχαν περάσει από τότε που η πληγωμένη και περήφανη πρωτεύουσα είχε γιορτάσει την απελευθέρωσή της από το φασιστικό ζυγό. Μια απελευθέρωση, που δεν την είχε χαρίσει κανένας δυνατός του κόσμου αυτού, παρά μόνο είχε κερδηθεί από το αίμα και τη θυσία του λαού της.